Mustafa Kemal Atatürk ve Cumhuriyet: Esaret Altındaki Milletlerin Kurtuluş Simgesidir.
Mustafa Kemal Atatürk ve Cumhuriyet, esaret, zulüm ve baskı altındaki tüm toplulukların kurtuluşunun simgesidir. Cumhuriyet, kelimenin tam anlamıyla yoktan var oluşun anlamıdır ve bizler de bu yüzden kutluyoruz. Türkler esaret altında kalamaz, hep böyle söylenir. Ama neden kalamaz? Çünkü her zaman bir yiğit çıkar, o esaretten kurtarır; tıpkı Çin'de ve diğer birtakım yerlerde olduğu gibi. Mustafa Kemal Atatürk, Türk tarih tezini ortaya koyarken şunu söyler: Türklerin tarihi sadece Osmanlı ve Selçuklulardan ibaret değildir. Ondan önce de Türkler büyük devletler kurmuştur. Tarihte ne zaman bir Türk devleti yıkılmışsa, muhakkak yerine yeni bir Türk devleti kurulmuştur.
Tarihi Zincir Kopmayacaktır: Devletlerin Devamlılığı İlkesi
Şimdi de Osmanlı Devleti çökmüştür, ama tarihi zincir kopmayacaktır. Bu kelime çok önemlidir: Tarihi zincir kopmayacaktır. Çünkü her Türk devletinin birbirinin devamı olduğunu nitelendiren bir cümledir bu. Yani Osmanlı çökmüştür ama Türk milleti ayaktadır ve Türkiye Cumhuriyeti devletiyle birlikte yaşamaktadır. Esaret altında değildir, esaretten kurtuluşun simgesidir.
Milli Mücadele ve Kurtuluş Savaşı: Sevr ve Mondros Zincirlerinin Kırılışı
Milli mücadele verilmiştir, milli mücadele verilirken bir kurtuluş savaşı da verilmiştir. Milli mücadele aynı zamanda aynı şeyler değil, milli mücadeleyi verirsiniz ama kurtulamazsınız; ama burada hem milli mücadele verilmiş hem de kurtulunmuştur. Zira Sevr ve Mondros Mütarekesi sonrasında işgal edilen normal İstanbul, İzmir, Adana, Antalya, Maraş, Antep gibi toprakların dışındaki sözde Türklere bırakılan topraklarda da İngiliz birlikleri vardı.
Mondros’un 6. maddesine göre istedikleri takdirde itilaf kuvvetleri sıkıntı gördükleri yerleri işgal etme hakkına sahiptiler. Yani aslında Türklere hayat hakkı yoktu, tamamen Anadolu'dan atılacaklardı. Zaten bu yüzyıllardır Haçlılar adı altındaki zihniyetin düşüncesiydi. Dolayısıyla işte bunu kıran, 1699’dan beri sürekli çekilen, Karlofça'dan sonra sürekli çekilen ve Anadolu'ya sıkışmış, onun da bir parçasına sıkıştırılmış Türk milleti, Bozkurt Kemal'le bu zincirleri kırdı ve ondan sonra Türkiye Cumhuriyeti Devleti kuruldu, Cumhuriyet ilan edildi.
Osmanlı'nın Son Dönemi, Payitahtın İşgali ve Padişahın Çaresizliği
"Kurşun atmadan İngilizler neden İstanbul'u terk etti?" diyenlere soruyorum: Peki kurşun atmadan İstanbul'a nasıl geldiler?
Aslında sizin payitahtınız, başkentiniz yabancı devletler tarafından işgal edilmişse, artık o devlete gerçekten bağımsız ve hayatta yaşayan bir devlet diyebilir misiniz? Artık bitmişti Osmanlı yani; başkenti işgal edilmiş, padişah esaret altında, cuma namazına gitmek için bile bir İngiliz yüzbaşından izin almak zorunda. Selamlığa çıkamıyor, ancak saraydaki birkaç kişiyle cuma namazına gidebiliyor. Bunu Vahdettin de zaten şöyle anlatıyor: "Ben aslında işgal altındaki topraklarda cuma namazı kılınmaz ya, hani gidiyordum morali bozulmasın halkın diye". Ama halkın moral diye bir şeyi kalmamıştı ki; İngilizlerin, Fransızların, hele Fransız generalin, İngiliz generalin İstanbul'a bir çıkışı var ki yürek hoplatır. Böyle bir ortamda millette zaten moral kalmamıştı, altüst olmuş millet umutsuzluğa düşmüştü.
Nitekim padişah da umutsuzluğa düşmüştü.
Mustafa Kemal Paşa, 16 Mayıs'ta Samsun'a gitmeden önce Damat Ferit'le görüştükten sonra padişahla da görüşmeye gidiyor ve 24 Nisan 1920'de meclis konuşmasında aynen şunu söylüyor:
"Padişah'ın Haşmet Maap'ın yanına girdiğimde bana kollarını açarak dedi ki diyor; İngiliz saraya mütevekkil olan, yönelik olan İngiliz zırhlılarının toplarını göstererek, 'Paşa görüyorsun ya, yapacak hiçbir şeyim kalmadı. Artık aziz milletimiz ne yaparsa yapacaktır. Hem beni hem de kendisini halas eder yani kurtarır' dedi."
Yani padişahın umudu kalmamış artık, yapacak hiçbir şey bulamıyor, "Artık bitti iş" diyor. Ama mesele öyle değil işte; o Kuvayı Milliye ruhu var ya, işte o zaman devreye giriyor.
Prof. Dr. Yusuf Halaçoğlu
Kutlu Parti Genel Başkanı